Pod hasłem: Kościół w uwielbieniu! w dniach 28 kwietnia do 2 maja 2007 roku odbyło się wspólne spotkanie młodzieży chrześcijańskiej w zborze Baptystów w Białymstoku. Uczestnicy pochodzili z różnych miast i denominacji kościelnych, głównie ewangelicznych, choć nie brakowało też i katolików. Głównym celem było zjednoczone uwielbienie Boga, a za pośrednictwem wykładów biblijnych oraz dyskusji staraliśmy się  pogłębić wiedzę w dziedzinie uwielbienia Boga i utrwalić nasze motywacje. 

Zdajemy sobie sprawę, iż uwielbienie może być pojęciem rozumiany w szerokim zakresie, obejmującym wszystkie aspekty naszego życia. Gdyż uwielbiamy Boga przez posłuszeństwo Jego przykazaniom, a także przez rzetelne wykonywanie naszych zawodowych lub uczniowskich obowiązków.

Konferencja „Kościół w Uwielbieniu” zajmowała się uwielbieniem, które ma miejsce podczas wspólnych spotkań Kościoła. Próbowano zatem odpowiedzieć na pytania: jaką rolę pełni uwielbienie we współczesnych chrześcijańskich społecznościach lokalnych? Czy warto tę dziedzinę życia Kościoła rozwijać i modyfikować? Co wnosi do indywidualnego życia wspólne oddawanie chwały Bogu? oraz jak to może wpłynąć na formę, charakter i siłę przekonywania ewangelizacyjnych poczynań Kościoła?

We wspomnianym spotkaniu, do wygłoszenia wykładów, zostały zaproszone szczególne osoby, które mają swoją wizję i doświadczenie w uwielbieniu. Mieliśmy przywilej posłuchać wykładu pastora Leszka Wakuły z Łodzi, doświadczonego koordynatora służby młodzieżowej Kościoła Baptystów, który nauczaniem pt. „Postaw żagle” zachęcił nas do przygotowania się do uwielbienia Boga. Potem słuchaliśmy wykładów pastora Bogdana Olechnowicza, duszpasterza chóru TGD, który zaprezentował nam nauczanie o uwielbieniu, w którym możemy w zupełnie nowy sposób poznać oblicze Boga. Spotkaliśmy także pastora Zbyszka Wierzchowskiego z Głogowa, kompozytora muzyki, a także lidera uwielbienia, który wygłosił wykład o roli Ducha Świętego w oddawaniu chwały Bogu pt. ”Bliższy niż brat”. Ponadto gościliśmy Piotra Płechę – basistę chóru TGD oraz animatora uwielbienia pośród młodzieżowych wspólnot chrześcijańskich. Piotr powiedział nam o roli liderów i uczestników uwielbienia. Spędziliśmy także czas z Mateuszem Otrembą znanym jako MateO, który powiedział nam o aspektach Bożej obecności w atmosferze wyrażanej chwały przez wierzących. Natomiast, jako pastor lokalnego zboru i gospodarz konferencji podzieliłem się nauczaniem pt. „Wiatr w żagle” o roli emocji i umysłu w chwilach wywyższania Boga.

Oprócz wykładów odbyły się również warsztaty i seminaria, które poprowadził Piotr Nazaruk kompozytor pieśni i dyrygent chóru TGD. Warsztaty były poprzedzone zamieszczonym, na stronie internetowej chóru, materiałem muzycznym w postaci trzech piosenek. Uczestnicy mogli wcześniej już zapoznać się z tekstem i melodią, co znacznie ułatwiło zajęcia warsztatowe. Należy jednak stwierdzić, iż  warsztaty nie były czysto roboczym elementem konferencji, ale tam również panowała atmosfera duchowej społeczności. Piotr przeplatał sugestie techniczne osobistymi świadectwami przeżyć duchowych z różnych momentów uwielbienia, co bardzo skutecznie motywowało chórzystów konferencyjnych do zastosowania zaleceń dyrygenta. Ukoronowaniem działań warsztatowych był wspólny śpiew wypracowanych pieśni wraz z dopiero, co przybyłym na koncert, chórem TGD.

Naszym zamiarem było także stworzenie możliwości, grupom muzycznym przybyłym z różnych zborów do zaprezentowania podczas konferencji własnego dorobku i stylu uwielbienia. Dlatego też przed niektórymi z wykładów i warsztatów zgłoszone grupy miały swoje przysłowiowe „pięć minut”.  

Każdy człowiek ma swoją wytrzymałość, dlatego choć wykłady były interesujące, a atmosfera budująca postanowiliśmy nie wystawiać na zbyt uciążliwą próbę wytrzymałości ciała wobec duchowych uniesień i zorganizowaliśmy czas rozrywki sportowej dla wsparcia kondycji fizycznej oraz emocjonalnego relaksu. W tym celu wynajęliśmy w pobliskiej szkole salę gimnastyczną i boisko sportowe, a wielu chętnych udało się na spacer do centrum miasta. Tym samym doprowadziliśmy  do stanu, iż w wypoczętym ciele pojawił się ochotny duch, co miało niebagatelne znaczenie dla wieczornych aktywności.

Każdy wieczór konferencji stanowił okazję zastosowania nauki o uwielbieniu. Podczas pierwszego wieczoru koncert pieśni chwały prowadził białostocko-regionalny zespół stworzony z sióstr i braci zborów baptystycznego i zielonoświątkowego, co oprócz dobrej, dynamicznej muzyki i wzniosłej atmosfery okazało się szansą dla zdrowej integracji międzywyznaniowej. 

Drugi wieczór wniósł nieco odmienną, bo refleksyjno - modlitewną atmosferę, za sprawą prowadzącego Piotra Płechy, któremu asystował Piotr Nazaruk na gitarze i flecie. Prezentowane wówczas utwory sprawiały dogodną okazję do autorefleksji, a ciekawie rozbudowane instrumentalne fragmenty pieśni doskonale wspierały modlitewną medytację.

Na trzeci wieczór przybył Mateo i poprowadził spotkanie w nieco odmienny niż dotychczas sposób. W sekcji instrumentalnej asystowali mu: Piotr Płecha na gitarze basowej, Piotr Nazaruk na klawiszach, a Sebastian z TGD na perkusji. Radość ze wzruszeniem przenikały się wzajemnie w brzmieniach wyśpiewanych pieśni. Zwieńczeniem wieczoru było wezwanie do pokuty i oczyszczenia w obecności chwały pańskiej. Wielu młodych mężczyzn i wiele młodych kobiet odpowiedziało na apel, a atmosfera ogólna sprawiała wrażenie, że prawie dotykaliśmy nieba.

Choć każdy wieczór zwieńczyliśmy muzycznym uwielbieniem postanowiliśmy jednak zakończyć konferencję szczególnym akcentem, który nie tylko okazał się apogeum doznań płynących z wyrażania chwały Bożej, ale też miał charakter misyjny, świadczący o żywej obecności Chrystusa Pana pośród Jego ludu.

W dniu 1-ym maja o g.20:00 na placu im. A. Węgierki w centrum miasta odbył się ekumeniczny koncert Chóru TGD pod hasłem „Muzyka Łagodzi obyczaje”. Historia organizacji tego koncertu zasługuje na oddzielną uwagę, gdyż działy się tam niesamowite rzeczy za sprawą modlitwy, wiary i Bożego działania, o tym jeszcze wspomnę przy kolejnej okazji.

Koncert odbył się za sprawą życzliwości Prezydenta miasta Białegostoku Tadeusza Truskolaskiego, który nie tylko był patronem głównym, ale i strategicznym sponsorem tego wydarzenia. Urząd Miasta natomiast udzielił nieodpłatnie placu, a wojewoda Podlaski pan Bohdan Paszkowski objął patronat honorowy. Należy również wspomnieć, iż ówcześnie urzędujący Marszałek Województwa Podlaskiego pan Jarosław Schabieński wraz z Urzędem Marszałkowskim Woj. Podl. byli współorganizatorami zarówno konferencji jak i koncertu.

Choć pogoda nie była najdogodniejsza ze względu na niską temperaturę i chłodny wiatr, jednak dzięki Bogu nie padało, a nawet na początek koncertu wyjrzało z za chmur słońce tuż przed swoim zachodem. Czynnikiem rozgrzewającym uczestników była przychylna atmosfera wszystkich zgromadzonych w liczbie około ośmiuset, na czele z Prezydentem Miasta i Wojewodą Podlaskim, którzy krótkim zachęcającym wystąpieniem otworzyli koncert. Chór TGD pod batutą Piotra Nazaruka wprowadził nas w atmosferę dynamicznie entuzjastycznego wyrazu chwały Bożej. Wielu zgromadzonych od najmłodszych do dojrzałych ludzi radośnie klaskało i podskakiwało w takt muzyki, wyśpiewując wraz z chórem wspólne refreny. Dało się dostrzec, iż  to przeżycie było wyjątkowe, uwidocznione szczerą radością, a za razem i wzruszeniem na wielu twarzach.

Spełniły się nasze marzenia, gdyż koncert rzeczywiście był wspaniałym zwieńczeniem tej konferencji, a jednocześnie pokazał nam, że Bóg ma moc sprawić przychylność władz samorządowych ku temu by imię Jezusa mogło być publicznie i głośno wyznawane.

Organizowanie ogólnopolskiej konferencji i jednocześnie masowego koncert to niewątpliwie karkołomny wyczyn, o czym zdążyliśmy się głęboko przekonać. Jeśli jednak ten wyczyn jest Bożą wolą, to wówczas nie ma barier nie do przebycia i rzeczy niemożliwych do zrobienia, tego również mogliśmy się nauczyć. Mała grupa szaleńców – organizatorów tego zamieszania, w osobach liderów młodzieżowych takich jak: Marek Brzozowski, Rafał Dziarski i Marek Grudniewski oraz pastor Marcin Owsiejczuk pozwolili na to bym, za pośrednictwem dzielenia się swoją wizją, poprowadził ich najpierw na wycieczkę w ich wyobraźni, a potem po przez realizację konkretnych zadań, na rzeczywistą wędrówkę z Bogiem. W rezultacie to, co wydawało się zbyt górnolotnym marzeniem stało się realną rzeczywistością. Teraz wiemy, nie tylko ze słyszenia, ale na podstawie osobistego doświadczenia, że nie ma rzeczy niemożliwych dla naszego Boga.

Zarówno przebieg konferencji oraz koncertu wraz z ich skutkiem zachęciły nas do tego, by częściej  organizować takie wydarzenia dla świadectwa o Żywym Bogu objawionym w Zmartwychwstałym Jezusie Chrystusie.