Chrystus dla Polski

Jesień 2010

…gdy więc powstał ten szum, zgromadził się tłum i zatrwożył się, bo każdy słyszał ich mówiących w swoim języku. Dz.2:6

Werset ten odzwierciedla praktykę ewangelizacyjną pierwszego Kościoła, który oprócz innych metod ewangelizacji stosował również publiczne wygłaszanie prawd ewangelii. Pierwotny kościół zwiastował ewangelię, natomiast Bóg przydawał zbawionych.

Zadaniem współczesnego Kościoła jest kontynuowanie różnorodnych form ewangelizacji w celu spełnienia wielkiego posłannictwa Jezusa Chrystusa, wzywającego nas do czynienia uczniami wszystkich ludzi z różnych narodów i języków.

W myśl cytowanego powyżej wersetu zamiarem naszym jest wzbudzenie szumu, czyli zwrócenia uwagi polskiego społeczeństwa za pośrednictwem różnorodnej aktywności kulturalno – oświatowo – rekreacyjnej Kościoła tak, aby tłumnie gromadziło się w miejscach zwiastowania ewangelii i mogło usłyszeć poselstwo zbawienia we własnym języku intelektualnym, emocjonalnym i kulturowym.

Mając na uwadze powyższą wizję pragnę zaprezentować projekt ogólnopolskiej ewangelizacji publicznej pod hasłem Chrystus dla Polski. Obejmuje on szereg punktów organizacyjnych, które w skrócie rozwinę.

1.            Komitet organizacyjny.

2.            Miejsce ewangelizacji.

3.            Czas spotkania ewangelizacyjnego.

4.            Przebieg spotkania.

5.            Ewangeliści.

6.            Potencjał artystyczny.

7.            Aktywności przed ewangelizacyjne.

8.            Doradcy duchowi.

9.            Działalność po ewangelizacyjna.

10.          Reklama i strona medialna.

11.          Modlitwa.

12.          Finanse.

13.          Komisja rewizyjna.

1.            Komitet organizacyjny.

A.           Rzeczą nieodzowną jest powołanie Ogólnopolskiego Komitetu Organizacyjnego, w skrócie OKO, składającego się z: przewodniczącego, sekretarza, skarbnika i poszczególnych koordynatorów, a szczególności tych dziedzin organizacji, które nie mogą być zrealizowane przez komitety regionalne, w skrócie RKO.

A.1. Inicjatywę promowania tej kampanii jak i tworzenia OKO posiada Alians Ewangeliczny.

A.2. W skład OKO wchodzić będą wytypowani przez naczelne rady przedstawiciele Kościołów ewangelikalnych wchodzących lub nie w skład Aliansu Ewangelicznego.

A.3. Do zadań OKO należeć będzie:

1.            Ustalenie daty i miejsc przebiegu ewangelizacji w poszczególnych miastach Polski.

2.            Ustalenie ostatecznego hasła kampanii oraz wykonanie plakatów i zaproszeń.

3.            Sporządzenie listy ewangelistów i wykazu potencjału artystycznego oraz koordynacja ich udziału.

4.            Wspieranie komitetów regionalnych w organizacji spotkań na ich terenie.

5.            Prowadzenie korespondencji ogólnopolskiej, zachęcającej Kościoły ewangelikalne i pojedyncze zbory do modlitwy i ofiarności na ten cel.

6.            Publikacja kilku artykułów w miesięcznikach lub tygodnikach różnych kościołów w celu lepszego umotywowania wierzących do udziału w Kampanii.

7.            Gromadzenie funduszu kampanii i prowadzenie rzetelnej księgowości wpływów i wydatków kampanii.

8.            Założenie konta bankowego w celu przechowywania środków lub korzystanie z konta Aliansu Ewangelicznego lub jednego z Kościołów zaangażowanych w kampanię.

9.            Przygotowanie raportu finansowego z całej kampanii dla Ogólnopolskiej Komisji Rewizyjnej.

10.          Koordynacja zapisu audiowizualnego w celach dokumentacyjnych jak i misyjnych.

11.          Sporządzenie raportu końcowego podsumowującego to ewangelizacyjne przedsięwzięcie.

12.          Wspieranie materialne jak i organizacyjne tych ośrodków, które nie są w stanie samodzielnie podźwignąć ciężaru organizacji kampanii.

A.4. Z ilości zadań OKO wynika, iż potrzebnych będzie 10 koordynatorów. Jeżeli będzie taka konieczność ilość może być zwiększona.

A.5. W skład OKO wskazane jest, aby wchodzili bracia i siostry z predyspozycjami organizacyjnymi.

B.            W związku z tym, że ewangelizacja odbywać się będzie na terenie okręgów różnych Kościołów i w wyznaczonych przez nie miastach należy powołać regionalne komitety organizacyjne RKO, na których będzie spoczywał ciężar organizacji na ich obszarze.

B.1. W skład RKO wchodzić będą przedstawiciele zborów ewangelikalnych danego regionu, które pragną uczestniczyć w tej kampanii.

B.2. Do zadań regionalnego komitetu organizacyjnego należeć będzie:

1.            Ustalenie daty i miejsc przebiegu ewangelizacji w poszczególnych miastach swojego okręgu.

2.            Wybór ewangelistów i potencjału artystycznego.

3.            Gromadzenie okręgowego funduszu kampanii w celu pokrycia kosztów wynajmu pomieszczeń publicznych, kosztów pobytu i podróży oraz zapewnienie wyżywienia, posiłków i zakwaterowania ewangelistów i potencjału artystycznego.

4.            Prowadzenie rzetelnej księgowości wpływów i wydatków kampanii regionalnej.

5.            Założenie konta bankowego w celu przechowywania środków lub korzystanie z konta jednego z Kościołów zaangażowanych w kampanię w tym regionie.

6.            Przygotowanie raportu finansowego z kampanii regionalnej dla Komisji Rewizyjnej danego regionu.

7.            Zabezpieczenie sprzętu nagłośnieniowego i jego obsługi.

8.            Reklama za pomocą ogólnopolskich plakatów i zaproszeń oraz innych środków.

9.            Umożliwienie i pomoc w dokonaniu zapisu audiowizualnego w celach dokumentacyjnych jak i misyjnych.

10.          Sporządzenie raportu końcowego podsumowującego to ewangelizacyjne przedsięwzięcie w okręgu i wysłanie go do OKO.

B.3. Podobnie jak w przypadku OKO z ilości zadań RKO wynika, iż w okręgu potrzebnych będzie 7 koordynatorów. Jeżeli będzie taka konieczność ilość może być zwiększona.

B.4. W skład RKO wskazane jest, aby wchodzili bracia i siostry z predyspozycjami organizacyjnymi.

2.            Miejsce ewangelizacji.

2.1. Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

2.2.        Okręgi kościoła wybierają ze swojego obszaru od jednego do trzech miast, w których odbędą się spotkania ewangelizacyjne.

2.3.        Przy wyborze miast można kierować się nadrzędną wizją Kościoła, jaką jest zakładanie nowych zborów. Zatem okręgi mogą wytypować miasta lub jedno miasto, w którym po ewangelizacji publicznej będzie kontynuowana praca mająca na celu doprowadzenie do powstania zboru. W tym wypadku kampania ewangelizacyjna byłaby początkiem budowy nowego zboru.

2.4.        Miejscem ewangelizacji może być również miasto, w którym od niedawna lub już od dłuższego czasu prowadzona jest praca nad założeniem zboru. Kampania będzie wówczas próbą zaistnienia w środowisku i pomocą misjonarzom w dotarciu do otaczającego społeczeństwa.

2.5.        Spotkania mogą odbyć się w salach zborowych lub wynajętych pomieszczeniach użyteczności publicznej. Wskazane, by miejsca te kojarzyły się mieszkańcom owych miast z kulturą, sztuką lub sportem (np. filharmonia, teatr, kino, stadion, hala sportowa, sal gimnastyczna w szkole itp.).

3.            Czas spotkania ewangelizacyjnego.

3.1.        Kampania ewangelizacyjna trwałaby od początku września do końca listopada 2007 r.

3.2.        Spotkania mogą się odbywać wieczorem, nie dłużej jednak niż przez trzy dni w jednym mieście. Mogą też odbywać się w ciągu dnia, jeśli dotyczyłoby to szkół, poprawczaków lub więzień.

3.3.        Najlepiej, by spotkania ewangelizacyjne odbywały się w weekendy.

3.4.        Jedno spotkanie powinno trwać od półtorej do dwóch godzin. Część artystyczna (koncerty, miniatura sceniczna, pantomima, refleksja osobista, wspólne uwielbienie i konferansjer…) powinna zmieścić się w jednej godzinie. Część ewangelizacyjna (kazanie, apel z uwielbieniem i modlitwa…) powinna mieć od 30 - 60 min.

4.            Przebieg spotkania.

4.1.        Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

4.2.        Spotkania ewangelizacyjne mogłyby mieć rozmaity charakter w zależności od środowiska, w jakim się odbywają.

4.3.        Centralną częścią spotkania jest kazanie ewangelizacyjne wygłoszone w dowolnej formie (przy wtórze muzyki, z użyciem multimediów, choreografii, folii, rysunków itp.).

4.4.Po zakończeniu spektakularnej części spotkania doradcy duchowi spędzaliby czas na rozmowach z zainteresowanymi w przygotowanych do tego celu pomieszczeniach.

4.5.Należy zadbać o służbę porządkową ewentualnie ochronę na każdym spotkaniu.

5.            Ewangeliści.

5.1.Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

5.2.        Mówcy głównie rodzimego pochodzenia pełni Ducha Świętego i jeśli to możliwe, poprawnej polszczyzny.

5.3.        Mogą być to kaznodziejowie zborów, nauczyciele akademiccy naszych seminariów i wszyscy inni członkowie Kościoła charakteryzujący się darem ewangelisty- zdolnością publicznego zwiastowania ewangelii.

5.4.        Rekrutacja ewangelistów powinna odbywać się na drodze rzetelnego doboru w oparciu o kryterium predyspozycji ewangelizacyjnych, jakie powinny cechować ewangelistę.

5.5.        Rekrutacją zajmuje się OKO, posiłkując się propozycjami i opiniami Kościołów ewangelikalnych biorących udział w tej kampanii. Każdy Kościół może wytypować od 3 do 5 ewangelistów. 

5.6.        Wskazane, aby ewangeliści przy każdym kazaniu podczas kampanii wyraźnie precyzowali apel do nienawróconych.

6.            Potencjał artystyczny.

6.1.        Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

6.2.        Należy zaangażować ludzi ze zdolnościami muzycznymi w postaci solistów, zespołów i chórów. W tym celu trzeba sporządzić listę muzyków dysponujących czasem w okresie planowanych działań ewangelizacyjnych oraz skoordynować ich służbę w poszczególnych miastach.

6.3.        Wskazane jest skorzystanie z muzyków międzywyznaniowych lub z Kościołów ewangelikalnych np. TGD. Mogą być też zespoły i soliści z zagranicy.

6.4.        Grupy teatralne zachęcić do przygotowania pantomimy lub miniatury scenicznej o przesłaniu ewangelizacyjnym. Podobnie jak w przypadku muzyków należy sporządzić listę aktorów i koordynować ich działalność podczas kampanii.

6.5.        Artyści plastycy zajmujący się rzeźbą, fotografią, grafiką lub malarstwem. Ich prace można wystawiać podczas spotkań ewangelizacyjnych, lecz wskazane byłoby organizowanie oddzielnych wernisaży w ramach aktywności przed ewangelizacyjnych. Ponadto nieodzowna byłaby ich pomoc w tworzeniu oprawy graficznej i plastycznej całej kampanii.

7.            Aktywności przed ewangelizacyjne.

7.1.        Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

7.2.        Bardzo pomocne okazują się spotkania o charakterze artystycznym poprzedzające główne spotkania ewangelizacyjne. W tym celu warto użyć zgromadzony już potencjał artystyczny, organizując specjalne koncerty muzyczne, wernisaże, recytacje poetyckie oraz pokazy sztuk scenicznych.

7.3.        Wspomniane spotkania przed ewangelizacyjne mogłyby się odbywać na dwa do trzech tygodni przed samą kampanią. Byłyby okazją do zaprezentowania chrześcijańskiego dorobku artystycznego Kościołów ewangelikalnych oraz zwiastunem i reklamą zbliżającej się ewangelizacji publicznej.

8.            Doradcy duchowi.

8.1.        Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

8.2.        Grupa sióstr i braci, dojrzałych w wierze z predyspozycjami oraz przygotowaniem do prowadzenia rozmów z nowonawróconymi i zainteresowanymi ewangelią.

8.3.        Należy wybrać i przygotować grupę osób o zróżnicowanym wieku i płci w ilości zależnej od liczby zebranych na spotkaniu. Przygotowanie może odbywać się w oparciu o książeczkę pt. Cztery prawa duchowego życia.

8.4.        Wskazany jest schludny wygląd, świeży oddech i miły zapach doradców.

8.5.        Doradcy współpracują z ewangelistą, będąc do dyspozycji podczas apelu jak i po spotkaniu.

8.6.        W przypadku miast, w których dopiero zaczyna się pracę misyjną wskazane jest, aby doradcami byli ludzie, którzy będę tę pracę tam kontynuowali.

9.            Działalność po ewangelizacyjna.

9.1.        Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

9.2.        Zadaniem tej aktywności jest zacieśnienie kontaktów z osobami nowonawróconymi lub zainteresowanymi podczas ewangelizacji.

9.3.        Do tej dziedziny służby należy zachęcić, przygotować i zaangażować jak największą liczbę wiernych lokalnych Kościołów ewangelikalnych.

9.4.        W tym celu wskazane jest powołanie ewangelizacyjnych grup towarzyskich lub studium biblijnego w domu lub na terenie budynków, w których zbiera się zbór.

9.5.        Prowadzenie korespondencyjnej formy znajomości lub studiów biblijnych za pośrednictwem tradycyjnej jak i elektronicznej poczty.

9.6.        Inną formą zacieśniania kontaktów jest przyprowadzenie zainteresowanych na spotkania lokalnego zboru, o ile taką chęć oni sami wyrażają.

9.7.        Bardzo pożądaną rzeczą są odwiedziny osób, które na ewangelizacji pozostawiły swój adres i wyraziły chęć posiadania kontaktu z wierzącymi. Odwiedziny powinny być dokonane przez doradców z ewangelizacji.

10.          Reklama i strona medialna.

10.1.      Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

10.2.      Sporządzenie logo ewangelizacji i wykonanie niezbędnych materiałów reklamowych (plakaty, zaproszenia, identyfikatory itp.)

10.3.      Przygotowanie i wydrukowanie mapy z wytyczoną linią przebiegu ewangelizacji w Polsce.

10.4.      Umieszczenie obszernej informacji w Internecie o czasie i miejscach ewangelizacji, koncertach, wykonawcach, ewangelistach itp.

10.5.      Przygotowanie filmu reklamowego lub prezentacji audiowizualnej w kilku językach, w elektronicznej formie na CD oraz umieszczenie go na stronach internetowych Kościołów i wszystkich zborów ewangelikalnych zaangażowanych w tę kampanię.

10.6.      Zorganizowanie zapisu audiowizualnego każdego spotkania bieżącej kampanii.

10.7.      Prezentowanie w Internecie podczas trwania kampanii fragmentów filmu lub prezentacji audiowizualnej ze zrealizowanych już spotkań ewangelizacyjnych.

10.8.      Przygotowanie, w oparciu o dokonany zapis, audiowizualnych materiałów ewangelizacyjnych w celu prowadzenia dalszych działań misyjnych po ewangelizacji.

10.9.      Zadbanie o zaistnienie publikacji na temat ewangelizacji (listy modlitewne i inne artykuły motywujące...) w kościelnych i jeśli to możliwe w publicznych mediach.

11.          Modlitwa.

11.1.      Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

11.2.      Sporządzenie kalendarza modlitwy dla wszystkich zborów i opublikowanie go w kościelnych mediach.

11.3.      Zachęta do modlitwy przez listy modlitewne wysyłane do zboru raz w miesiącu lub kwartale.

11.4.      Zachęta do stworzenia zborowych grup modlitewnych.

11.5.      Zachęta regionalnych koordynatorów do wygłaszania kazań o potrzebie modlitwy na nabożeństwach w zborach lokalnych.

11.6.      Przygotowanie listy ewangelistów i potencjału artystycznego oraz innych potrzeb w celu prowadzenia intencyjnej modlitwy.

11.7.      Wydrukowanie specjalnego kalendarza modlitwy o ewangelizację i rozpowszechnienie go w zborach.

12.          Finanse.

12.1.Powołanie ogólnopolskiego i regionalnych koordynatorów.

12.2.Stworzenie ogólnopolskiego budżetu i pomoc w tworzeniu regionalnych.

12.3.      Zorganizowanie zbiórki ofiar w formie jednej ofiary w miesiącu (ewentualnie jako dodatkowej ofiary) z każdego zboru na rzecz ewangelizacji. Przesyłanie ich do kasy RKO.

12.4.      RKO przesyła dziesięcinę z każdej miesięcznej zbiórki do OKO.

12.5.      Ofiary zbierane są i nadsyłane do końca listopada 2007 r., czyli do zakończenia kampanii.

12.6.      Pozyskiwanie środków z zagranicy. W tym wypadku konieczność uzyskania aprobaty Rad Naczelnych Kościołów ewangelikalnych w Polsce.

12.7.      Przygotowanie filmu reklamowego lub prezentacji audiowizualnej w językach potencjalnych sponsorów, w elektronicznej formie na CD oraz za jego pośrednictwem prezentowanie powyższego projektu bratnim uniom ewangelikalnym oraz innym misyjnym organizacjom na świecie.

12.8.      Wysłanie reprezentantów OKO do wybranych unii ewangelikalnych oraz innych misyjnych organizacji na świecie w celach reklamowych, by uzyskać ewentualne finansowe wsparcie do realizacji tego projektu..

12.9.      Zaproszenie przedstawicieli bratnich unii ewangelicznych oraz innych misyjnych organizacji do udziału w niektórych spotkaniach ewangelizacyjnych w charakterze obserwatorów.

12.10.    Przygotowanie i sprzedaż w zborach, księgarniach religijnych itp. koszulek, kubeczków i innych akcesoriów reklamujących kampanię. Środki uzyskane skierować do OKO.

12.11.    Wydanie i przygotowanie do sprzedaży materiałów drukowanych i audiowizualnych jako streszczenie lub wspomnienie z kampanii (koncerty, kazania, całe spotkania…). Z uzyskanych środków pokryć ewentualne długi zaciągnięte podczas organizacji lub przeznaczyć je na fundusz przyszłej kampanii.

13.          Komisja Rewizyjna.

13.1.      Powołanie ogólnopolskiej i regionalnych komisji – OKR i RKR.

13.2.      W skład komisji wchodzić będą przedstawiciele Kościołów zaangażowanych w kampanii na danym terenie.

13.3.      Do zadań komisji należeć będzie kontrola budżetów RKO i OKO – wpływy i wydatki.

13.4.      Regionalne Komisje Rewizyjne gromadzą raporty RKO, dokonują weryfikacji i przekazują je do Ogólnopolskiej Komisji Rewizyjnej.

13.5.      OKR gromadzi raporty RKR ze wszystkich regionów, dokonuje weryfikacji, a następnie przygotowuje raport i publikuje go oraz rozsyła do OKO, RKO (wszystkich regionów) i Rad Naczelnych Kościołów zaangażowanych w kampanię.