W pejzażu cywilizacyjnego rozwoju współczesnego świata, niedostatek, bieda i skrajna nędza wciąż, niestety, zajmują szczególne miejsce. Pod koniec XIX wieku, gdy wraz z postępem techniki nastąpił znaczący rozwój przemysłu, nadzieje związane z poprawą socjalnego i moralnego bytu człowieka na świecie nie spełniły się. W miejsce oczekiwanego podniesienia poziomu życia oraz wyrównania szans edukacyjnych nastąpiły ogromne dysproporcje i tylko niektórym krajom północnej półkuli, a w szczególności kontynentu amerykańskiego, udało się, lecz także w niewystarczającym stopniu, spełnić nadzieje cywilizacyjnego postępu. Nie wszystkim jednak taka rzeczywistość była obojętna. W wielu krajach rozwijających się, gdzie poziom życia systematycznie ulegał znacznej poprawie, zaczęły powstawać organizacje społeczne, czyniące starania, by zapobiec pogłębiającej się na wielu kontynentach świata biedzie oraz jej skutkom, jak pogarszający się stan zdrowia i upadek moralności. Na szczególną uwagę zasługują poczynania zdeterminowanych liderów i ich organizacji propagujących wśród społeczeństwa amerykańskiego ideę pomocy najuboższym. Warto zaznaczyć również, iż kolebką tego ruchu społecznego w USA były środowiska religijne, a głównym motywem, oprócz ludzkiego współczucia, był biblijny postulat miłości bliźniego. Wśród wielu ważnych postaci pojawiających się na arenie zaangażowania społecznego w XX wieku można wyróżnić Ronalda Sidera – teologa, publicystę, działacza społecznego, którego nie wahano się nazwać moralnym reformatorem współczesnego Kościoła amerykańskiego przełomu XX i XXI stulecia.

Niniejsze opracowanie poświęcone jest przedstawieniu koncepcji zaangażowania społecznego Ronalda Sidera na rzecz ograniczenia biedy i jej skutków na świecie. W przygotowaniu jego odwołano się do amerykańskiej literatury w tym zakresie publikowanej w postaci książkowej, na łamach czasopism lub w Internecie, z których znakomita większość to publikacje w języku angielskim. Jako bazę do skonstruowania głównego wątku wywodu wykorzystano publikacje samego autora tej koncepcji, opierając się zwłaszcza na dwóch głównych jego pozycjach książkowych: pt: Rich Christians in the Age of Hunger” (Bogaci chrześcijanie w czasach głodu) wydanej po raz pierwszy w 1977 r. oraz Evangelism and the Social Actions in a Lost and Broken World (Ewangelizacja i aktywność socjalna w zgubionym i zranionym świecie) wydanej po raz pierwszy w 1993 r.

Publikacje R. Sidera oraz szersza literatura przedmiotu stała się podstawą analizy mającej na celu wydobycie głównych wątków etyki społecznej tego myśliciela, zwłaszcza w jej aspekcie odpowiedzialności i zaangażowania chrześcijan na rzecz usuwania biedy w świecie. Analiza prowadziła do syntetyzacji poczynionych ustaleń i systematycznego wywodu na tytułowy temat.

Całe opracowanie